بیانیه مشترک سازمان انرژی اتمی ایران و آژانس بین المللی انرژی اتمی
به نام خدا
گردشگری از منظر حقوق بین الملل فضا
رامین توحیدی کارشناس ارشد حقوق بین الملل
چکیده
با توجه به گسترش فناوری و تاثیر آن در تمامی ابعاد زندگی بشر صنعت گردشگری نیز از این تاثیرها به دور نمانده و فناوری فضایی باعث شده تا گردشگری به مرحله جدیدی از انواع خود وارد شود و نوع جدیدی از گردشگری به نام توریسم فضایی را وارد صنعت جهانگردی نماید.حال وقتی صحبت از توریسم فضایی و استفاده از فضا در این صنعت می شود.این موضوع حقوق بین الملل فضایی را ملزم می نماید تا نسبت به این نوع از گردشگری واکنش نشان دهد و مجموعه قوانینی را که مربوط به استفاده از فضا و و مسولیت شرکت های گردشگری در توریسم فضایی را اعلام نماید لذا این مقاله بر آن است تا با تبین مجمو عه قوانین حقوق فضا مربوط به توریسم فضایی خلاء موضوعی مربوط به این بحث را تکمیل نماید.
کلمات کلیدی:توریسم فضایی،حقوق بین الملل فضایی،مسئولیت شرکت های گردشگری،هتل فضایی،مالکیت فضا، اشیای فضایی،عهدنامه های حاکم بر فضا
بحثی در مورد حقوق فضا
حقوق بین الملللی فضایی یا حقوق فضا مجموعه مقرراتی است که بر کلیه ی فعالیت های فضایی کشورها و سازمان های بین المللی در ماورای جو آسمانی حاکم است(بیگدلی.420)
کلیه کشور ها با این نظر موافقند که ماهیت حقوقی فضا ماورای جو و کرات آسمانی با ماهیت حقوقی جو متفاوت است.زیرا فضای جو با سه طبقه متمایز خود بر اساس حقوق معاهده ای،تحت حاکمیت کشور زیرین و قلمرو هوایی آن کشور را تشکیل می دهد در حالیکه فضای جو و کرات آسمانی تحت حاکمیت هیچ کشوری نیست قلمروفضایی از نقطه ای آغاز می گردد که زمین قوه ی جاذبه از دست می دهد(150_200مایل)(بیگدلی.421)از جمله عهد نامه های حاکم بر جو یا فضا بدون تردید عهدنامه1967 در زمینه اصول حاکم بر فعالیت های کشورها در کاوش و بهره برداری از فضا ی ماورای جو، کره ماه ودیگر کرات آسمانی گام موثری در تدوین مقررات قضایی است و اساسنامه حقوقی فضای ماورای جو نظام عمومی بهره برداری از آنرا مشخص می نماید. به همین دلیل امروزه می توان آن را اصول اساسی حقوقی فضا دانست اصول اساسی مقرر شده در این عهدنامه عبارتند از:اصل آزادی سازی فضای ماورای جو،ماه وسایرکرات آسمانی-اصل منع تصاحب،تملک وتصرف فضا-اصل غیر نظامی کردن فضاو مسئولیت بین المللی ناشی از فعالیت های فضایی(ثریایی.139)
اهمیت توریسم فضایی از منظر حقوق بین الملل فضا
توریسم فضایی عرصه جدیدی در صنعت گردشگری است که ارائه نو و دنیایی تازه را در این صنعت مطرح کرده و آینده روشنی بر آن قابل تصور است.روزی خواهد رسید هر کس بتواند برای سفر به فضا به آژانس های گردشگری فضایی مراجعه کرده برای خود یااعضای خانواده اش بلیط تهیه کنند گردشگری فضایی یکی از راه های استفاده تجاری از فضاست((spacescience.irبه طور قطع دانشمندان امروزه در فکر یافتن کاربردهای دیگری برای فضا هستند که اقامت در ایستگاه های فضایی و گردشگری فضایی از این موارد است(موثقی.139) روزی طیف جدیدی از ابر ساختار ها بین زمین و مدار های پایینی زمین به وجود خواهد آمد و تورهای مسافرتی فضایی گردشگران را به صورت منظم وقانونمند به این ساختار ها منتقل خواهند کرد((spacescince.ir
بهره گیری از فضا برای سفر های گردشگری امروزه دیگر یک آرمان نیست بلکه رویایی است که به واقعیت پیوسته است مدیران شرکت های گردشگری و سازندگان وسایل نقلیه پرتابی خیال ساخت نسل جدیدی از وسایل را در سر می پرورانند تا به وسیله آن انسان ها نتوانند در کابینی شبیه قسمت درجه یک هواپیما به فضا پرواز کنند.
امروزه اخباری که از طریق اینترنت و سایر مراکز خبری اعلام می شود نشان از این دارد که شرکت های هوایی کم کم در فکر ساخت هتل ها و وسایل نقلیه جهت انجام پروژه های توریسم فضایی هستند برای مثال: اخیرا یک شرکت هواپیما سازی آمریکایی اعلام کرده است که از سال 2015 امکان سفر های فضایی را برای علاقمندان توریسم فضایی فراهم خواهد کرد و یا خبری دیگر اعلام می دارد، شرکت هوانوردی ایالت متحده آمریکا(ناسا) پیشنهاداتی را از مکزیکو،اوکوهاما و تگزاس جهت احداث اولین فرودگاه فضایی دریافت کرده است. دولت ایالتی نیومکزیکو در سال های اخیر قراردادی را با شرکت ویرجین گاکلتیک امضا کرده تا به موجب آن جواز احداث یک فرودگاه فضایی به ارزش تقریبی 230 میلیون دلار صادر نماید. تب ساخت فرودگاه های فضایی محدود به ایالات متحده آمریکا نمی باشد. شرکت ماجراجویی های فضایی(اسپیس ادونچر)نیز چندی پیش اعلام کرده در صدد تاسیس فروگاه فضایی تجاری در سواحل جنوبی خلیج فارس در منطقه ای به نام راس الخیمه است((spacescience.ir
کارشناسان متعقدند که توریسم فضایی یکی از بازارهای پر سود آینده است که راه بشری برای مهاجرت بزرگ به فضای ماورای جو را هموار می سازد(ماهنامه صنعت گردشگری صاعقه.چرخش نجومی یورو ادامه دارد .شماره یک.تیر 85. ص 41)
از طرف دیگر میزان استقبالی که از طرف گردشگران نسبت به توریسم فضایی وجود دارد با به شدت توسعه این نوع گردشگری می افزاید.چراکه کم نیستند افرادی که حاضر به پرداخت هزاران دلار هستند تا چنین تجربه شگفت انگیزی رادر کارنامه زندگی خود ثبت نمایند.
توریسم فضایی و مقررات حقوق فضا
با توجه به مطالب بالا و باتوجه به اینکه فعالیت های مذکور مربوط به فضا می باشد و در مکانی به نام فضا اتفاق خواهد افتاد.لذا این مسایل اقتضا می کند تا مسایل می کند تا حقوق فضا نسیت به مسئله توریسم فضایی واکنش نشان دهد و در صدد نظم بخشی چنین فعالیت ها با استفاده از مجموعه قوانین خود برآید.
طبق گزارش مخصوص سازمان ملل متحد که در سال 1959(سال بین المللی جغرافیا)منتشر گردید کلیه کشورهای جهان پذیرفته اند که پرتاب و پرواز سفاین فضایی قانونی است(بیگدلی.422)
در سال های پنجاه وقتی اولین ماهواره ها به فضا پرتاب شدند موضوع موضوع مالکیت و وضعیت حقوقی فضای خارج از جو بتدریج در محافل و مجامع بین المللی مطرح شد.از لحاظ مالکیت کشور ها و شرکت های بین المللی در مورد استفاده از فضای ماورای جو برای توسعه توریسم فضایی و ایجاد هتل فضایی باید اعلام داشت که در سال 1967معاهده اصول حاکم بر عملیات دولت ها در زمینه اکتشاف و بهره برداری از فضای ماورای جو با امضای هفتاد وچهار کشور منعقد گردید(ثریایی.138) در این معاهده اکتشاف و بهره برداری از فضای ماورای فضای جو برای همه کشورها آزاد (ماده1)و استفاده از آن منوط به صلح آمیز بودن آن(ماده 4) اعلام شده است.مطابق این معاهده استفاده از فضای ماورای جو باید در جهت منافع همه کشور هاصورت گیرد(ماده 1) و عملیات آن نباید محیط زیست فضا را آلوده کند(ماده 9).
از طرفی ماده یازدهم موافقت نامه عملیات دولت ها در ماه و کرات آسمانی(1979)ماه و منابع طبیعی آن را میراث مشترک بشر اعلام میکند.این کنواسیون تاکید بر غیر نظامی کردن ماه نموده و آزادی همه کشور ها و پیشرفت در اکتشاف و بهره برداری آن را اعلام می دارد در مورد احداث هتل و مکان های توریستی در فضا و مسئولیت کشورها درمورد خسارت ناشی از این اجسام و ساختمان ها کنواسیون مسئولیت بین الملل خسارت ناشی از اشیای فضایی(1972)در ماده دوازده دولت ها را به جبران خسارت ناشی از اشیای پرتاب شده به فضا مطابق با حقوق بین الملل و اصول عدالت و انصاف ملزم ساخته و ماده سوم این کنواسیون همان مسئولیت را در مورد خسارت وارد شده بر هواپیماهای در حال پرواز یا خسارت وارد شده در زمین ناشی از پرتاب اشیاء توسط دولت ها را تایید می کند(ثریایی. 139) ماده7 عهدنامه 1967 مقررمی دارد:هر کشوری که مبادرت به پرتاب جسمی به فضا می کند از نظر بین المللی مسئول کلیه خساراتی است که به یک کشور عضو عهدنامه ویا اشخاص حقیقی یا حقوقی آن کشور از ناحیه جسم مذبور یا اجزای متشکل از آن وارد آمده است(بیگدلی. 425)
نتیجه گیری
حال سوال اینجاست که آبا کشوری که می تواند هتل فضایی احداث کند با توجه به اینکه پر چند اصل بر آزاد سازی فضا برای اکتشاف در فضا است ولی در مقابل آن اصل بر منع تصاحب و تملک فضاست و هیچ کشوری حق تعییین مرز میا ن قلمرو هوایی و قلمرو فضایی ندارد چگونه این کشور حق ساخت هتل فضایی را در فضای ماورای جو و یا ماه و کرات آسمانی را دارد؟!!شاید بتوان چنینی استدلالا نمود که چون فضا میراث مشترک تمامی جهانیان است پس هتلی که ساخته می شود باید متعلق همه جهانیان باشد.ولی تکلیف سرمایه شرکت ها و کشور های سرمایه گذار در این میان چیست؟که این سوال بی جواب باقی می ماند!!!!
مساله دیگراین است که آیا علاوه بر کشور ها ،شرکت های خصوصی نیز حق دارند نسبت به احداث مکان های توریستی در فضا اقدام نمایند.؟!استدلال این است که با توجه به اینکه بهره برداری از فضا برای ارتباطات و هواشناسی توسط شرکت های خصوصی امکان پذیر می باشد و این شرکت ها هم از لحاظ بین المللی تحت نظارت دایمی کشورهای متبوع خود هستند لذا در مورد شرکت های خصوصی توریستی و گرشگری نیز ای امر مصداق پیدا می کند و این شرکت های خصوصی می تواند زیر نظر کشور های متبوع خود به فعالیت خود در زمینه توریسم فضایی ادامه دهند.[i]
منایع وماخذ:
1.ضیایی بیگدلی،محمدرضا،حقوق بین الملل عمومی،تهران،کتابخانه گنج دانش،چاپ بیست وششم،1385
2.ثرایی آذر،حیسن.حقوق بین الملل عمومی،تهران،نشر قاموس،1389
3.موثقی،حسن،جایگاه توریسم در همبستگی بین المللی،تبریز،نشر آیدین،1391
4. http://www.spacescience.ir/Space_Tourism.htm
چکیده
تحول اقتصادی و توسعه در ایران ، اکنون با گام نهادن به فضای اقتصادی رو به رشد با اعمال اصلاحاتی در ساختار اقتصادی کشور، رونق و تحرک لازم را ، در این زمینه ، به عمل می آورد. در این مسیر، آنچه حائز اهمیت فراوانی است ، سیاست بازنگری در قوانین و مقررات رایج در ایران است اصلاح در قانون جذب حمایت از سرمایه گذاری خارجی و تصویب قانون تجارت الکترونیکی نمونه های بارز این تحول در نظام حقوقی ایران به شمار می آید . در این مقاله تلاش میشود، علاوه بر توضیح مختصر در مورد تجارت الکترونیکی در مقدمه، در بخشهای اول و دوم تجارت الکترونیکی در این پهنه فعالیت اقتصادی را مورد بررسی اجمالی قرار داده و مشکلات حقوقی و قضایی آن را بیان نماید .
مقدمه:
توسعه فناوری اطلاعات بر حوزه های مختلف کسب و کار و زندگی جاری بشر امروزی اثر داشته است و زمینه تحول, تسریع و تسهیل امور را با ایجاد بسترهای یکپارچه فراهم آورده است. در این میان صنعت گردشگری به عنوان یکی از کسب و کارهای سودآور و مهم دنیا در سال های اخیر تجربه ها و تحولات جدیدی را مشاهده کرده است و با تغییراتی چشمگیر سعی کرده است تا گام های بزرگی برای تطبیق خود با فناوری های نوین بردارد. این انطباق پذیری بر حوزه های مهم این صنعت از جمله زیرساخت ها, فناوری ها, متدها و کارکردها اثرگذار بوده است و باعث افزایش رضایت کاربران نهایی یا همان گردشگران شده است.
به ادامه مطلب بروید
گردشگری الکترونیک
گردشگری برای عصر فرا پسامدرن
در عصر حاضر دگرگوني ژرف تكنولوژيكي، مكانيسمها و شرايط و در نتيجه بحث هاي تكنيكي و فني به سوي پيچيدگي، تنوع و ظرافت بيشتري گرايش يافته است. در اين ميان دگرگونيهاي اقتصادي مهم حاصله در برگيرنده شماري از روابط توليد پيچيده، فراگير و روابط مبادلاتي مي باشد كه در امر جهاني شدن روندي رو به گسترش دارد.برخي از دگرگوني هاي اقتصادي مربوط به پيوندهاي نيرومند و روابط همپيوند ميان بخش هاي فرعي مربوط در زمينه توسعه صنعتي ـ خدماتي ـ تكنولوژيكي مي باشند.چنين تنظيم اقتصادي مايه كاهش فرق گذاشتن ميان بخش هاي سنتي شده است. بدين ترتيب ما با يك روند همزمان خدمات صنعتي گرايانه( مانند كاربرد انبوه سخت افزار در ارتباطات، گردشگري، بانكداري، حمل ونقل و نظير اينها) و نيز يك روال مهم ساخت « سه سويه» و ديگر فعاليت ها (مانند نرم افزار و ديگر خدمات توليدگران و دروندهاي لازم براي توليد كالا) روبه رو مي باشيم(كاپلينسكي،105،1372). بر اين مبنا گردشگري نيز كه در رويكردي خاص در هزاره سوم مورد توجه مي باشد؛ تحولاتي را پذيرا شده كه به فراگير شدن آن منتهي گرديده است. گردشگري در رابطه با بسترهاي تكنولوژيكي بحث شده و بسترهاي اقتصادي حاصل از جهاني شدن، اصلي مستحكم در سياست هاي اقتصادي در هزاره سوم محسوب مي شود.تحولات حاصل از مباحث فوق در رابطه با گردشگري در دوسويه تاثير گذاري از يك سو به شكل گيري گردشگري الكترونيكي منتهي گرديده و از ديگر سو شكل گيري گردشگري مجازي را سبب شده است.
با رشد سريع تكنولوژي اطلاع رساني در چارچوب نظام مبادله الكترونيكي و سرعت بخشيدن به امر بازاريابي و مسافرت، كاهش هزينه ها و دستيابي به بازارهاي جديد را در زمينه گردشگري فراهم آورده است. به عنوان مثال مي توان به نقش اينترنت در زمينه ارتباطات گردشگري، اطلاع رساني به گردشگران و آگاهي يافتن از وضعيت مقاصد گردشگري و از ديگر سو از وضعيت بازار گردشگري اشاره كرد.در اين ميان جهاني شدن نيز با فراهم آوردن امكان انتقال آزاد اين اطلاعات تسهيل كننده اين روند مي باشد.از اين رو همتنيدگي گردشگري و تكنولوژي هاي اطلاعاتي و ارتباطي، شكل دهنده و تسهيل كننده امر سفر در عصر حاضر مي باشند كه تغييرات بسياري را در هر دو بعد عرضه و تقاضاي گردشگري سبب شده است.گردشگري الكترونيكي حاصل اين همتنيدگي و تغييرات حاصل از آن مي باشد، براين مبنا مي توان گردشگري الكترونيكي را به صورت زير تعريف نمود: « گردشگري الكترونيكي، بكار گيري تكنولوژي هاي جديد بخصوص تكنولوژي هاي اطلاعات و ارتباطات(ICT ) در دو بعد عرضه و تقاضاي گردشگري مي باشد كه در آن علاوه بر عرضه خدمات موردنياز گردشگران ، زمينه هاي بازاريابي و دورنمايي گردشگري مقاصد فراهم مي باشد».
با كاهش گردشگري انبوه و ساختار شكني آن در چالش هاي پسامدرنيته و شكل گيري گردشگري پسامدرن كه در فصل قبل مورد بررسي قرار گرفت؛ تقاضاي بازار گردشگري تغييرات بسياري در راستاي تغييرات انگيزه ها و نيازهاي گردشگران پذيرا شده است. پردازش الگوهاي فضايي گردشگري و ميل به سفر به مناطق مختلف جهان در يك رويكرد تكثرگراي پسامدرن به همراه فضامندي سرمايه داري سازمان نايافته وميل به سيطره فضايي بر تمامي فضاها، سبب آن گرديد كه گردشگران مناطقي غير از مقاصد گردشگري انبوه را كه در چهار S معرف خلاصه مي شد برگزينند. علاوه بر آن بر خلاف گردشگري انبوه، تجربه گردشگري و درك فضا و فرهنگ بومي مقاصد گردشگري در گردشگري پسامدرن اهميت فراواني يافته است. از اين رو گردشگران براي آگاهي از مقاصد گردشگري و وضعيت آنها در بعد تقاضا از تكنولوژي هاي اطلاعاتي و ارتباطي استفاده نموده و در چارچوب انگيزه هاي خود به انتخاب مقاصد اقدام مي نمايند. در اين ميان آژانس هاي مسافرتي با استفاده از اينترنت در عرصه طرح هاي تخصصي گردشگري و در چارچوب شناخت زمان تعطيلات به همراه پاسخگويي به نيازهاي گردشگران، مبادرت به بازاريابي گردشگري در مقاصد مختلف نمودند.
بطور كلي استفاده از تكنولوژي اطلاعات و ارتباطات و گسترش آن در زمينه عرضه و تقاضاي گردشگري سبب آن شد كه گردشگران قبل از سفر به ارزيابي و بررسي و ضعيت مقاصد بپردازند و تجربه اي مجازي را در چارچوب دورنمايي گردشگر در ذهن خود شكل دهد. علاوه برآن اين امر زمينه هاي دموكراتيك شدن امر انتخاب مقاصد را براي سفر فراهم آورده كه بر بستري از ليبراليسم حاصل از جهاني شدن تسهيل شده است. اين خود نشان از گذار به انعطاف پذيري ارائه محصول گردشگري در رابطه به عرضه دارد كه به گونهاي متبلور كننده توليد بهنگام بر آمده از شيوه توليد پسافورديسم مي باشد.به عبارتي ديگر محصول گردشگري در يك تنوع خاص در برگيرنده پاسخگويي به تقاضاي شخصي و متكثر گردشگران بوده و گردشگران را قادر مي سازد در راستاي انگيزه هاي شخصي و تمايلات خود به انتخاب مقاصد گردشگري براي سفر بپردازند. در اين ميان تحقيقات انجام گرفته نيز تأييدكننده رويكردي از تقاضاگردشگران براي استفاده از تكنولوژي هاي اطلاعاتي براي سفر مي باشد. اين تحقيقات نشان دهنده آن است كه تعداد گردشگراني كه از طريق وب براي برنامه ريزي قبل از سفر خود استفاده كردهاند از 1/3 ميليون نفر در سال 1996 به 8/33 ميليون نفر در سال 1998 رسيده و افزايشي 100 درصدي را در طي دو سال نشان مي دهد.علاوه بر اين پيش بيني مي شود كه طي ده سال آينده 30% از كل فعاليت هاي گردشگري از طريق اينترنت انجام پذيرد. بر اساس گزارشات، حجم عمليات اينترنتي بازار جهاني گردشگري در دوره زماني 1999 تا 2001 ، به بيش از شش برابر افزايش يافته است و از پنج ميليون دلار آمريكا در سال 1999 كه در وب سايت ها هزينه شد به 30 ميليون دلار رسيده است.
در اين ميان عرضه كنندگان محصول گردشگري تحت تاثير تقاضاي گردشگري با گرايش به استفاده از تكنولوژي هاي جديد به عرضه محصول گردشگري مي پردازند و از آنجا كه گذار از گردشگري انبوه شكل گرفته و تكثري را درتقاضا گردشگري سبب شده، ديگر بنگاه هاي بزرگ كارآيي لازم رانداشته و در راستاي انعطاف پذيري، بنگاه هاي كوچك در زمينه ارائه خدمات به گردشگران ايجاد گرديد كه به گردشگران با تمايلات و انگيزه هاي متفاوت سرويس دهند. اين خود ريسك پذيري ناشي از تغييرات تقاضا را در زمينه گردشگري كاهش داد و از ديگر سو با امكان دسترسي مستقيم به گردشگران از طريق تكنولوژي هاي جديد، درآمد حاصل براي بنگاه هاي اقتصادي افزايش يافت و اين خود بستري را براي رقابت بيشتر و ارائه خدمات با كيفيت بالاتر را بين بنگاه ها سبب گرديد. از ديگر تغييرات حاصل از گردشگري الكترونيكي در زمينه عرضه محصول گردشگري،
شكل گيري سازمان هاي مديريت مقاصد(DMO )مي باشد.اين سازمان ها در زمينه گردشگري با ارائه انواع خدمات الكترونيكي ، امكان جستجو و برنامه ريزي سفر را براي گردشگران فراهم مي آورند.وظايف اين سازمان ها در برگيرنده، مديريت منابع گردشگري ، برنامه ريزي براي فعاليت هاي گردشگري، تبليغ و بازاريابي، آموزش كاركنان و عرضه خدمات مورد نياز گردشگران مي باشد. اين سازمان ها در واقعه لايه مياني را در گردشگري الكترونيكي مابين عرضه و تقاضا شكل مي دهنداز يك سو در زمينه عرضه روند تقاضا در بازار گردشگري در جهان و مناطق مختلف و جهت گيري تقاضا را براي مقاصد فراهم مي آورند و از ديگر سو با كسب اطلاعات لازم از مقاصد آن اطلاعات را در اختيار گردشگران قرار مي دهند.
| گردشگری جنسی گسترش سریع و روزافزون شبکه
اینترنت، به تبلیغات صنعت گردشگری جنسی به ویژه جهت ساکنان اروپای غربی و
آمریکا، رونقی دوچندان بخشیده است. در این تبلیغات خدماتی نظیر تورهای جنسی، فاحشهخانهها و سفارشات اینترنتی زنان روسپی در کشورهایی نظیر تایلند، فیلیپین و کوبا ارائه میشود. بیشک در این وضعیت، علاوه بر گسترش قاچاق زنان و کودکان، ضربات سنگینی بر حقوق انسانی زنان و کودکان وارد شده و آنها را به یک کالای جنسی جهت مردان هوسران گردشگر، تبدیل نموده است. مبلغان تورهای جنسی، اندامها و جنسیت زنان را در کل کره خاکی و از طریق شبکه اینترنت به حراج میگذارند. این شبکه، ارتباط بینالمللی جهت فروش زنان در یک بازار جهانی و به ویژه جهت مردان کشورهای صنعتی به وجود آورده است. در دو سال گذشته، امکانات چندرسانهای (صوت و تصویر) به شبکه اینترنت افزوده شده که تبدل رنگ، گرافیک، عکس، انیمیشن، صدا و تصاویر متحرک را ممکن نموده است. این ویژگیهای پرشور و نوین اینترنت، به رشد سریع منافع تجاری در بخشهای گوناگون شبکه منجر گردیده است که در این میان «صنعت سکس» یکی از پیشگامان در استفاده از این ویژگیهاست. تبلیغات ویژه تورهای جنسی، فاحشهخانهها و استریپبارها (بارهایی که در آن افرادی کاملاً برهنه میشوند). به سهولت و بدون کمترین محدودیتی در شبکه اینترنت ارائه میگردد. چند مثال را مرور میکنیم: اتاقهای گفتوگوی اینترنتی، امروزه به مکانی جهت تبادل اطلاعات در توصیهها برای گردشگریهای جنسی و یافتن زنان روسپی در کشورهای مختلف تبدیل شده است. اطلاعاتی نظیر چگونگی سفر، قیمت هتلها، شماره تلفنها، کرایه تاکسیها، قیمت مشروبات الکلی، قمیت خدمات جنسی ارائه شده و انواع آن را به راحتی میتوانید در این اتاقها بیابید. تصاویر مستهجن این سفرها نیز در دسترس همگان است. در تابستان ۱۹۹۵ یک مرد آمریکایی، برای اولین بار «تورهای جنسی» به مقصد جمهوری دومینیکن را در شبکه اینترنت تبلیغ نمود. این تور ۴ روزه با همراهی یک راهنما جهت ارائه اطلاعات کاربردی در مورد چگونگی یافتن و ارتباط با زنان روسپی و همچنین یافتن گروههای عیاشی ارائه میشد. این تورها با سکس دهانی توسط یک زن جذاب که از سوی راهنمای تور انتخاب میشد، همراه بود و یا در تبلیغات مربوط به «تعطیلات جنسی» در کاستاریکا که با ارائه راهنمای گردشگری (زنان روسپی بومی) همراه بود، با طولانی شدن زمان تور امکان تعویض راهنماها نیز ممکن بود. شوهای مبتذل سکسی نیز در تایلند به یکی از بخشهای مهم گردشگری تبلیغ شده در اینترنت بدل شده است. از تصاویر زنان کاملاً عریان نیز در این تبلیغات استفاده میشود. در یکی از تبلیغات مربوط به سفر به فیلیپین، که با ارائه تصویر یک زن همراه است، وی از شما دعوت میکند که جهت دیدن فیلیپین با وی همراه شوید! در این تبلیغات از آن کشور به عنوان مکانی جذاب و هیجانانگیز نام برده شده است. در این تبلیغات به اختصار به وجود زنان روسپی در همه جای کشور و با ارائه لیست قیمت آنان اشاره شده است. به نظر میرسد همه حرفها پیرامون عشق، زناشویی کودکان دور میزند. در تبلیغاتی دیگر، ارائه یک راهنمای مؤنث اختصاصی جهت این تورها تبلیغ شده است. در این تبلیغات اشاره شده که کلیه دستمزدها باید به مدیر تور و نه زن پرداخت گردد، اما پرداخت انعام فراموش نگردد! و یا گفته میشود که این زنان به سن، ظاهر و ثروت شما توجهی نخواهند کرد. در تبلیغی دیگر با ارائه لیستی مصور از زنان مختلف، آدرسهای آنان به خریداران فروخته میشود. همه این تبلیغات برای سودآوری فاحشهخانهها و هتلها و مشروبفروشیهای نیز مفید خواهند بود. در سفارشات اینترنتی دختران برخلاف آنچه که به عنوان یافتن همسر در کشورهای دیگر تعبیر میشود، اکثر مردان پس از سفر به آن کشورها و ازدواج با آن دختران، آنان را ترک میکنند. در گردشگری جنسی و سفر به مکانهای هیجانانگیز، افراد محدودیتهای موجود در منازل خود را نخواهند داشت. در شهرهای خارجی، مردان امکان همه نوع سوءاستفاده و بدرفتاری با زنان و دختران را به روشهایی که در کشورهای خودشان بسیار خطرناک و یا پردردسر است، خواهند داشت. برای تعدادی از مردان، جذابیت بانکوک به دلیل وجود دختران بسیار جوان و روشهای شبیه به بردهداری در آن است. در تبلیغات اینترنتی سفر به بانکوک، به رضایت مردانی که پیش از این به تایلند سفر کردهاند، اشاره شده است. نیروهای پرقدرت تبعیض نژادی، آزار زنان، تسلط کشورهای قدرتمند و استعمار اقتصادی در فروش زنان جذاب و شهوانی متحد گردیدهاند. اکثر مکانهای توریسم جنسی در نیم کره جنوبی نظیر تایلند و فیلیپین سالهای آغاز فعالیت خود را با تقاضای مربوط به زنان روسپی توسط نظامیان اشغالگر آمریکایی آغاز نموده است و با ترک ارتش آمریکا، دلالان محبت (قوادان) و کارگزاران فعال در این صنعت بازار جدیدی را برای زنان تایلندی و فیلیپینی جهت تورهای نسی به مقاصد ژاپن و اروپا پیدا کردهاند. سود فزاینده این تورها نصیب شرکتهای فراملیتی، خطوط هواپیمایی، هتلها و رستورانها میگردد. با تبدیل روسپیگری به یکی از انواع گردشگری ویژه مردان، این فعالیتها به یکی از عوامل توسعه اقتصادی کشورهای فقیر بدل شده است. «صنعت گردشگری» همواره از سوی سازمان ملل متحد، بانک جهانی و گروههای مشاورهای ایالات متحده به عنوان یکی از راههای ایجاد درآمد و بازپرداخت بدهیهای خارجی کشورهای فقیر معرفی شده است. کشورها با تعیین سیاستهای گردشگری خود، میتوانند در صورت تمایل از گسترش روسپیگری به عنوان یک جنبه گردشگری حمایت نموده و یا از شکلگیری آن جلوگیری نمایند. البته تعدادی از کشورها با اتکا به فروش اندامهای زنان، به کسب درآمد روی آوردهاند. با رشد صنعت سکس، زنان و دختران بیشتری در یک شهر و یا کشور به این سو کشیده میشوند تا به گردشگران خارجی فروخته شوند. در «بارهای بانکوک» زنان و دختران اسم ندارند، بلکه شمارههایی بر لباسهای تنگ و کوتاه آنان نصب شده است. مردان آنان را با شمارههایشان انتخاب میکنند. آنها کالاهایی سکسی و قابل تعویض به معنای کامل کلمه هستند. در یک تخمین گفته شده است که ۱۰ درصد جمعیت مؤنث تایلند در صنعت سکس فعالند. در مراکز توریسم جنسی، نظیر بانکوک تقاضا برای زنان مورد استفاده در مراکز روسپیگری، از ظرفیت جمعیت بومی آن فراتر رفته و آنان قادر به تأمین زنان کافی جهت انجام تقاضاهای گردشگری خارجی نیستند، لذا دلالان محبت و پااندازها به سایر کشورها به ویژه آنهایی که بحرانهای سیاسی ، زنان را آسیبپذیر و نیازمند نموده، روی آوردهاند. مقامات تایلندی تخمین میزنند که هماکنون ۲۰۰۰۰ زن برمهای در فاحشهخانهها فعالند که همه ساله به تعداد آنها افزوده میگردد. هم چنین ۱۰۰۰۰ زن از کشورهای مستقل مشترکالمنافع و ۵۰۰۰ زن چینی نیز همه ساله به تایلند روی آورده میشوند. مردانی که از این سایتهای اینترنتی استفاده میکنند ، در یادداشتهای خود به یکدیگر، گردشگران را به بازدید از کشورهایی که به سختی از فقر صدمه دیدهاند ، دعوت میکنند. با کاهش درآمد سالانه، زنان مستأصلتر گردیده و در برابر روسپیگری ، مقاومت کمتری نشان میدهند و همچنین قیمتها برای سکس با زنان روسپی هم پایینتر میآید. مردان در اکثر موارد، درآمد میانگین مناطق را به عنوان بخشی از اطلاعات عمومی در مورد هر کشور یا شهر خاطرنشان میکنند. این اطلاعات جهت توضیح و توجیه اینکه چرا زنان را میتوان به بهایی اندک در مقایسه با درآمد مردان کشورهای صنعتی خریداری کرد، به کار میآید. با رشد توریسم جنسی، شهرها و کشورها بر اساس روسپیگری در سطح جهانی با بدنامی روبهرو میشوند. هنگامی که محیط سرشار از خودفروشی و قوادی گردد ، همه زنان حاضر در محیطهای بیرونی به عنوان «روسپی» و همه مردان به شکل «قواد» دیده میشوند. در یکی از تبلیغات اینترنتی که از کوبا به عنوان مکانی جدید جهت خوشگذرانی مردان اروپایی در منطقه کارائیب نام میبرد. یک مرد در گزارش خود از کوبا مینویسد: «شما هر دختری که بخواهید میتوانید داشته باشید. فقط در برابر او در خیابان بایستید و از آن زن بپرسید که آیا تمایل دارید با من بیایید و او خواهد آمد… هدایای کوچکی نظیر لباسهای زنانه یا عطر به همراه داشته باشید تا با شما نظیر یک سلطان برخورد شود». یک توریست دیگر در مورد کوبا مینویسد: «هر دختر غیر مجرد کوبایی را میتوانید داشته باشید. اکثر آنها در مورد روسپیگری چیزی نمیدانند تا اینکه با یک توریست آشنا میشوند. «همچنین مرد دیگری در مورد اینکه چگونه یک دختر کمتر از ۱۲ ساله را برای سکس در بانکوک بیابید چنین مینویسد: «به دنبال مردان قواد باشید تا دختر مورد نظر خود را بیابید حتی اگر آن مرد نتواند به شما کمکی کند ، مرد مناسبی را به شما نشان خواهد داد». تبدیل جنسیت زن به کالا جهت فروش به هر مردی، نجابت روحی و پاکی جسمانی او را که جزء حقوق پایه هر انسانی است ، از بین میبرد. روسپیگری ، پایمال نمودن حقوق انسانی زنان است. کلیه مقالات ارایه شده در گردهمایی سازمانهای غیردولتی و چهارمین کنفرانس جهانی زن در پکن ، به این مورد اشاره نمودهاند که یک نیاز اساسی جهت پایان دادن به استثمار جهانی زنان و گردشگری جنسی احساس میشود. در قطعنامه کنفرانس میخوانیم: «ما خواهان پایان دادن به تجاوزات جنسی و همه انواع استثمار جنسی و خشونت و آزار جنسی زنان و کودکان هستیم. ما همچنین خواهان پایان دادن به قاچاق زنان و کودکان به ویژه گردشگری جنسی هستیم». تبلیغات اینترنتی در مورد زنان روسپی در تورهای گردشگری جنسی ، باعث افزایش رفتارهای این چنینی مردان و همچنین برخورد روزافزون مردان با زنان به عنوان یک کالای جنسی میگردد. اینترنت ، شبکهای ارتباطی با سریعترین رشد و فاقد قانونمندی است. این یک رسانه ارتباطی سریع است که میتواند مخاطبانش را در هر نقطه دنیا و در عرض چند دقیقه بیابد. این عوامل ، شبکه اینترنت را به مکانی پررونق جهت قاچاق بینالمللی زنان تبدیل نموده است که موجب توسعه تجارت جهانی سکس گردیده است. هنوز هم وارد شدن و توسعهی صنعت سکس در اینترنت، به عنوان آسیبهایی قلمداد میشود که بر زنان وارد میگردد. اولین آسیب این است که با استثمار جنسی زنان ، حقوق انسانی آنان، پایمال میشود. کسانی که خواهان توقف این خشونتها علیه زنان و کودکان هستند ، باید در همه جنبهها نظیر حوزههای سیاسی ، اجتماعی، اقتصادی ، محلی ، ملی و بینالمللی فعالیت نمایند تا دنیایی بسازند که به مردان اجازه استثمار زنان و کودکان را ندهد. |
|
محمود قوچانی |
سازمان صلح سبز بینالملل Greenpeace International
حسین یزدانی
مقدمه
همیشه
زندگی سالم در گرو محیط زیستی سالم میباشد. امروزه حفظ محیط زیست و فراهم
آوردن بستری سالم و آرام برای بشر، برنامهها و طرحهای بسیاری از سوی
تعداد زیادی از دولتها، سازمانها، گروهها و افراد را موجب شده است.
هر
چند دولتها خود تمایل زیادی به حفظ محیط زیست دارند، اما وجود برخی منافع
باعث شده است که همین دولتها دست به فعالیتهایی بزنند که حفظ و بقای محیط
زیست را به خطر بیاندازد و زندگی افراد بشری را به خطر بیاندازد، لذا بشر
خود به فکر افتاد تا راهی برای حفظ این محیط گرانبها پیدا نماید، اما از
آنجا که فرد به تنهایی در مقابل قدرت بزرگی چون دولت نمیتوانست عرض اندام
نماید، لذا به این فکر افتاد تا اقدامات خود را در قالب گروهی و سازمانی
انجام دهد. از این جا بود که اندیشه ایجاد سازمانهای مردمی برای مقابله با
قدرت عمومی (یعنی دولتها) ظهور کرد.